HAVARİ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yardımcı. * Hz. İsa'nın (A.S.) yardımcı ve sahabeleri olan 12 zâttan her biri.

HAVARİC (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hâric ve Hârice. C.) Asiler, zorbalar, isyankârlar. * Hâricîler. Hâriçte kalanlar. (Bak: Hâricî)

HAVARIK (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hârika. C.) Acib ve garip olan hâdise. İnsanda hayret ve hayranlık uyandıran şeyler. * Okun nişanı delerek öbür tarafından çıkıp gitmesi.

HAVARIK-I ÂDE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Fevkalâde olaylar, hârika hâdiseler.

HAVARİYYUN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hz. İsa'nın (A.S.) yardımcı ve sahabeleri olan 12 kişinin hepsine birden verilen isim. Bunlar: İsa'nın (A.S.) Petrus adını verdiği Yunus'un oğlu Simun, kardeşi Andreas, Yakub, Zebedi'nin oğlu Yuhanna, Filipus ve Bartholomaeus, Matta ve Tomas, Alte'nin oğlu Küçük Yakub, Gayur Simdeu, Yakub'un oğlu Yahuda, hain Yahuda İskariyot'tur.

HAVAS (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(C.: Ahvâs) Çukur ve kısık gözlü olmak.

HAVAŞİ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hâşiye. C.) Bir yazının kenarına eklenen not veya açıklamalar. Hâşiyeler, derkenarlar. * Maiyet adamları.

HAVASIB (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hâsıb. C.) Şiddetli rüzgârlar, fırtınalar.

HAVASIN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hâsına. C.) Namuslu kadınlar.

HAVÂSS (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hâss - Hâssa. C.) Hâslar. Hâssalar. Keyfiyetler. Hususlar. * Dindarlık ve doğruluğu ile, ilmiyle âmil olup mâneviyat mertebelerinde yükselmekle makbul ve muteber olan zatlar. * Zenginler sınıfı. * Kur'anî ve manevî sırlara ve hususlara vâkıf bulunan, ilim, ibadet, tâat ve takva yolunda yükselerek mümtaz olan Evliyâullah. Herkesin hürmet ettiği büyük zevât. * Manevî te'sir için okunan duâlar.