HAVÂSS-I HÜMAYUN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tar: Osmanlı İmparatorluğunun fütuhat devirlerinde (yükselme devri) fethedilen araziden devlet hazinesine ayrılan kısım. Her yer zaptedildikçe, arazi: timar, zeamet ve has namıyla üç sınıfa ayrılırdı. Meselâ 250 köyden müteşekkil bir sancağın 100-150 köyü ikişer üçer köy olarak 40-50 tımara ayrılır, harpte başarı gösteren askerlere dağıtılırdı. Kalanı zeamet ve has itibar edilerek bundan vezirlere, sancak beylerine, beylerbeyilere ve sâir devlet büyüklerine hisse ifraz edildikten sonra geri kalan kısım, "Hass-ı Hümâyun" namıyle devlete bırakılırdı. (O.T.D.S.)

HAVÂSS-I REFİA (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tar: Eyüp Kadılığı eskiden Çatalca'ya kadar uzanır ve Çatalca'da kadının bir vekili bulunurdu. İkinci meşrutiyete kadar bütün mahkeme işleri, kadının tayin ettiği bir naib tarafından idare edilirdi. Meşrutiyet devrinde diğer kadılara yapıldığı gibi, Eyüp Kadılığına da maaş bağlandı. Şer'î ve nizamî mahkemeler birleştirilince havâss-ı refia ortadan kaldırıldı.

HAVAT (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tavşancıl kanadının fısıltısı. * Ses, sadâ.

havataşı (İsim)
(Türkçe - İngilizce Sözlük) :
,-nı astr. aerolite, aerolith.

HAVATIF (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Göz kamaştırıcı şeyler. (Bak: Hâtıf)

HAVATÎM (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hatime. C.) Sonlar, nihayetler.

HAVATİM (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hâtem. C.) Mühürler, hâtemler.

HAVÂTİM-İ RESMİYYE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Resmî mühürler.

HAVATİN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hâtun. C.) Şerefli kadınlar, hâtunlar.

HAVATIR (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hâtıralar. Fikirler. Düşünceler.