ADALETPENAH (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Adâletli.

ADALL (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Çok sapık, çok dalâlette.

ADAM (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İnsan. * Erkek kişi. * Birinin tarafını tutan kimse. * İyi ve terbiyeli yetişmiş insan.

ADAMET (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Ahmaklık, akılsızlık.

ADAN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Deniz kenarı.

ADAPTASYON (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Fr. Tatbik etme işi. Bir şeyin bir başkasına göre ayarlanması. Bir canlının, yaşadığı muhite uyması işi. * Yabancı dilde yazılmış bir eseri yerli adlar ile ve yerli hayata uydurarak çevirme.

ADAPTE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Fr. Adaptasyonu yapılmış, tamamlanmış.

ADARR (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
En zararlı.

ÂDAT (Noktalama)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Âdetler. (Bak: Âdet)

ADAVET (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Husumet, düşmanlık. Kin. buğz. Garaz.(Adâvet ve muhabbet, nur ve zulmet gibi zıttırlar. İkisi, mâna-yı hakikisinde olarak beraber cem olmazlar. Eğer muhabbet, kendi esbabının rüçhaniyetine göre bir kalbde hakiki bulunsa, o vakit adâvet mecazi olur; acımak suretine inkılâb eder. Evet mümin, kardeşini sever ve sevmeli. Fakat fenalığı için yalnız acır. Tahakkümle değil, belki lütufla ıslahına çalışır. Onun için nass-ı hadis ile: "Üç günden fazla, mü'min mü'mine küsüp kat-ı mükâleme etmeyecek." Eğer esbâb-ı adâvet galebe çalıp, adâvet, hakikatıyla bir kalbde bulunsa; o vakit muhabbet mecâzi olur; tasannu ve temelluk suretine girer. M.)