Almanca - Türkçe Sözlük
-
Ebbe
n {'ebı} e inme, cezir.
-
eben
{e:bın} düz, yassı; demin, az önce.
-
Ebene
n {e:bını} e düzlem; yüzey; ova.
-
ebenfalls
{e:bınfals} aynen, bilmukabele; keza.
-
ebenso
{e:bınzo:} keza, aynen.
-
ebensoviel
{e:bınzo'fi:l} o kadar, aynı derecede.
-
Eber
- {e:bır} r erkek domuz.
-
ebnen
{e:bnın} düzleştirmek.
-
Echo
s {'eho} s yankı.
-
echt
{eh} gerçek; halis: katışıksız, arı.
-
Eckball
...e {'ekbal} r korner, köşe vuruşu.
-
Ecke
n {'ekı} e köşe; korner.
-
eckig
{'ekih} köşeli.
-
Eckzahn
..e {'ektsa:n} r köpekdişi.
-
edel
{'e:dıl} soylu; değerli
-
Edelgas
e {'edılga:s} s asal gaz, soy gaz.
-
Edelmetall
e {e:dılmetal} s soymetal.
-
Edelstein
e {'edılştayn} r değerli taş, mücevher.
-
Efeu
{e:foy} r sarmaşık.
-
Effekt
e {e'fek} r etki.
-
effektiv
{efek'ti:f} etkin, efektif.
-
egal
{e'ga:l} eşit; aynı, farksız.
-
Egge
n {'egı} e tırmık.
-
eggen
{'egın} tırmıklamak.
-
Egoismus
-men {ego'ismus} bencillik.
-
Egoist
{ego'ist} r bencil.
-
egoistisch
{ego'istiş} bencil.
-
ehe
{'e:ı} ..-dan önce.
-
Ehe,
n {'e:ı} e evlilik.
-
Ehebruch
..e {'e:ıbruh} r zina.
-
Ehefrau
en {'e:ıfrau} e eş, karı; evli kadın.
-
ehemalig
{'e:ıma:lih} önceki, eski.
-
Ehemann
..er {'e:ıman} r koca, eş; evli erkek
-
Ehepaar
e {'e:ıpa:r} s karı-koca, çift.
-
eher
{'e:ır} daha önce, daha çok.
-
eheste
(r,s) {'e:ıstı(r,z)} ilk, en erken.
-
ehrbar
{'e:rba:r} namuslu onurlu.
-
Ehre
n {'e:rın} e şeref, namus.
-
ehren
{'e:rın} şeref vermek; saygı göstermek.
-
ehrenhaft
{'e:rınhaft} şerefli, namuslu, onurlu.