Almanca - Türkçe Sözlük
-
Entschluss
..sse {ent'şlus} r karar.
-
entschuldigen
{ent'şuldigın} affetmek, bağışlamak; de özür dilemek
-
entsetzen
{ent'zetsın} korkutmak, ürkütmek; de. korkmak, ürkmek.
-
Entsetzen,
{ent'zetsın} s korku, dehşet.
-
entsetzlich
{ent'zetslih} korkunç, dehşetli.
-
entsetzt
{ent'zetst} korkmuş, dehşete düşmüş.
-
entsinnen
{ent'zinın} de. anımsamak, hatırlamak.
-
entspannen
{ent'şpanın} e gevşetmek; de. gevşemek, dinlenmek.
-
Entspannung
{ent'şpanung} e dinlenme, istirahat; gevşeme.
-
entsprechen
{ent'şprehın} uymak, karşılaşmak, denk gelmek.
-
entsprechend
{ent'şprehınt} uygun; benzer; ilgili.
-
entspringen
{ent'şpringın} çıkmak; kaçmak.
-
entstehen
{ent'şte:ın} oluşmak, meydana gelmek, doğmak.
-
Entstehung
en {ent'şte:ung} e köken, temel: oluş, oluşum.
-
enttäuschen
{ent'toyşın} düş kırıklıgına uğratmak, umutlarını kırmak.
-
Enttäuşchung
en {ent'toyşung} e düş kırıklığı, hayal kırıklığı.
-
entweder ...oder
{'entve:dır 'o:dır} ya..ya da.
-
entweichen
{ent'vayhın} kaçmak.
-
entwerfen
{ent'verfın} tasarlamak, planlamak.
-
entwickeln
{ent'vikıln} geliştirmek (film) banyo etmek; de. gelişmek.
-
Entwicklung
en {ent'viklung} e gelişim.
-
entwicklungsland
..er {ent'vikiungslant} s gelişmekte olan ülke.
-
entwischen
{en'tvişın} kaçmak, sıvışmak.
-
Entwurf
..e {ent'vurf} r tasarı.
-
entziehen
{ent'tsi:ın} elinden almak; yoksun bırakmak; de. çekilmek, uzaklaşmak.
-
entziffern
{ent'tsifırn} okuyabilmek sökmek, çıkarmak; deşifre etmek, çözmek.
-
entzücken
{ent'tsükın} hayran bırakmak, büyülemek.
-
Entzücken,
{ent'tsükın} s büyük sevinç.
-
entzückend
{ent'tsükınt} çok güzel, büyüleyici, çekici.
-
entzünden
{ent'tsündın} tutuşturmak.
-
Entzündung
en {ent'tsündung} e yangı, iltihap.
-
entzwei
{ent'tsvay} (kırılıp) ikiye ayrılmış.
-
entzweibrechen
{ant'tsvaybrehın} kırarak ikiye ayırmak, yarmak.
-
entzweigehen
{ent'tsvaype:ın} kırılmak, yarılmak.
-
Enzyklopädie
n {entsüklope'di:} e ansiklepedi.
-
Epidemie
n {epide'mi:} a salgın (hastalık).
-
Epilepsie
{epilep'si:} e hek. sara, tutarık.
-
Epoche
n {e'pohı} e devir, çağ.
-
er
{e:r} o.
-
erbarmen
{er'barmın} acımak.