Almanca - Türkçe Sözlük
-
Erbarmen,
{er'barmın} s acıma.
-
erbärmlich
{er'bermlih} acınacak.
-
erbauen
{er'bauın} kurmak, yapmak, inşa etmek.
-
Erbauer
- {er'bauır} r yapan, kurucu.
-
Erbaung
en {er'baung} e inşa; kuruluş.
-
Erbe
{'erbı} s miras.
-
Erbe,
n {'erbı} r varis.
-
erben
{'erbın} mirasa konmak.
-
erbittern
{'er'bitırn} kızdırmak, öfkelendirmek.
-
erbittert
{er'bitırt} kızgın; şiddetli.
-
erblassen
{er'blasın} sararmak.
-
erblich
{'erplih} kalıtsal.
-
erblicken
{er'blikın} görmek.
-
erblinden
{erblindın} kör olmak.
-
erbrechen
{er'brehın} de. kusmak.
-
Erbschaft
an {'erpşaft} e miras, kalıt.
-
Erbse
n {'erpsı} e bezelye.
-
Erdbeben
{'e:rtbe:bın} s deprem.
-
Erdbeere
n {'e:rtbe:rı} e çilek.
-
Erdboden
{'e:rbo:dın} r yer, toprak, yeryüzü.
-
Erde
n {'e:rdı} e yeryüzü, dünya; toprak.
-
erden
{'e:rdın} topraklamak.
-
Erdgas
e {'e:rdga:s} s doğal gaz.
-
erdgeschoss
{'e:rrgışos} s zemin kat.
-
erdkugel
{'e:rtku:gıl} e yerküre.
-
Erdkunde
{'e:rtkundı} e coğrafya.
-
erdnuss
..sse {'e:rtnus} e yarfıstığı.
-
erdöl
{'e:rtö:l} s petrol.
-
erdrosseln
{er'drasıln} boğmak.
-
erdrücken
{er'drükın} ezmek.
-
Erdrutsch
{e:rd'rutş} r toprak kayması, heyelan.
-
erdteil
e {'e:rttayl} r kıta.
-
erduldan
{er'duldın} katlanmak, tahammül etmek.
-
ereignen
{er-'aygnın} de. olmak, vuku bulmak.
-
ereignis
se {er-'aygnis} s olay.
-
erfahren
{erfa:rın} görmek, geçirmek, uğramak; duymak, işitmek, öğrenmek; deneyimli.
-
erfanrung
en {erfa:rung} e tecrube, deney.
-
erfassen
{er'fasın} yakalamak, tutmak; kapsamak.
-
erfinden
{er'findın} icat etmek.
-
Erfinder
- {er'findır} r mucit.