Almanca - Türkçe Sözlük
-
einleben
{'aynle:bın} de. alışmak (in,e).
-
einlegen
{'aynle:gın} takmak, yerleştirmek; turşusunu kurmak.
-
einleiten
{'aynlaytın} başlamak, açmak.
-
Einleitung
en {'aynlaytung} e giriş, başlangıç, önsöz.
-
einleuchtend
{'aynloyhtınt} açık; apaçık akla yatkın.
-
einlösen
{'aynlö:zın} rehinden kurtarmak.
-
Einlsskarte
n {'aynlaskartı} e giriş kartı, bilet.
-
einmachen
{'aynmahın} konserve yapmak.
-
einmal
{'aynma:l} bir kez; vaktiyle, günün birinde.
-
einmalig
{'aynma:lih} bir defalık; eşsiz, olağanüstü.
-
einmlschen
{'aynmişın} karışmak, de. burnunu sokmak.
-
Einnahme
n {'aynna:mı} e gelir, kazanç: ask. fetih.
-
einnehmen
{'aynne:mın} tutmak, doldurmak, kaplamak; yemek.
-
Einöde
n {'aynö:dı} e çöl, sahra.
-
einordnen
{'aynordnın} düzenlemek, dizmek, sıralamak.
-
einpacken
{'aynpakın} sarmak, paket yapmak, ambalaj yapmak.
-
einparken
{'aynparkın} park etmek.
-
einplanzen
{'aynpflantsın} dikmek.
-
einprägen
{'aynpre:gın} iz bırakmak; önemle belirtmek, telkin etmek; ezberletmek, kafasına sokmak.
-
einraumen
{'aynroymın} kaldırmak, yerine koymak.
-
einreden
{'aynre:dın} inandırmak; kandırmak.
-
einreiben
{'aynraybın} ovmak.
-
einreichen
{'aynrayhın} sunmak.
-
Einreise
n {'aynrayzı} e giriş.
-
einreisen
{'aynrayzın} (bir ülkeye) girmek.
-
einreissen
{'aynraysın} yırtmak; yırtılmak.
-
einrichten
{'aynrihtın} döşemek donatmak; kurmak, tesis etmek; düzenlemek.
-
Einrichtung
en {'aynrihtung} e donatım; mobilya; kuruluş.
-
eins
{ayns} bir.
-
einsalzen
{'aynzaltsın} tuzlamak.
-
einsam
{'aynza:m} yalnız, tek başına; ıssız.
-
Einsamkeit
{'aynza:mkayt} e yalnızlık.
-
einsammeln
{'aynzamıln} toparlamak.
-
einschalten
{'aynşaltın} eklemek: gerilim vefmek; (radyo vs.) açmak; (vites) geçirmek.
-
einschätzen
{'aynşetsın} tahmin efmek kestirmek.
-
einschenken
{'aynşenkın} (bardağa) boşaltmak, koymak.
-
einschicken
{'aynşikın} gemiye yüklemek, gemiye bindirmek.
-
einschieben
{'aynşi:bın} içine sokmak.
-
einschlafen
{'aynşla:fın} uykuya dalmak.
-
Einschlag
..e {'aynşla:k} r vuruş; paket kâğıdı.