Almanca - Türkçe Sözlük
-
Harfe
n {harfı} e müz. harp.
-
Harke
n {'harkı} e tırmık.
-
harmios
{harmlo:s} masum; zararsız.
-
Harmonie
n {harmo'ni:} e uyum, ahenk.
-
Harmonika
s {har'monika} e müz. armonika.
-
harmonisch
{har'mo:niş} uyumlu, ahenkli.
-
Harn
e {harn} r sidik, idrar.
-
Harnblase
{'harnbla:zı} e sidiktorbası.
-
harnen
{'harnın} işemek.
-
Harnröhre
n {'harnrö:rı} e hek. siyek. idrar yolu.
-
Harnvergiftung
en {'harnfergiftung} e üre.
-
Harpune
n {har'pu:nı} e zıpkın.
-
hart
{hart} sert; katı (yürekli); zor; ağır.
-
Härte
n {'hertı} e sertlik, katılık.
-
härten
{'hertın} sertleştirmek.
-
hartherzig
{'harthertsıh} katı yürekli, acımasız.
-
hartnäckig
{'hartnekıh} inatçı.
-
Hartnäckıgkeit
en { hantnekihkayt} e inat.
-
Harz
e {harts} s reçine.
-
Haschisch
{'haşiş} s haşhaş.
-
Hase
n {'ha:zı} r tavşan.
-
Haselnuss
..sse {'ha:zılnus} e fındık.
-
Hass
{has} r nefret.
-
hassen
{'hasın} nefret etmek.
-
hässlich
{'heslih} çirkin.
-
Hast
{hast} e telåş, ivedi, acele.
-
hasten
{'hastın} acele etmek.
-
hastig
{'hastih} aceleci.
-
hätscheln
{'heçıln} okşamak.
-
Haube
e {'haubı} e başlık; motor kapağı, kaput.
-
Hauch
e {hauh} r soluk.
-
hauchen
{'hauhın} üflemek; hohlamak.
-
Haue
n {'hauı} e kazma; kd. dayak, kötek.
-
hauen
{'hauın} vurmak; kesmek, yarmak: kd. dayak atmak.
-
häufen
{'hoyfın} yığmak; de. birikmek, toplanmak.
-
Haufen
- {'haufın} r yığın, küme.
-
haufenweise
{'haufınvayzı} yığın halinde, akın akın.
-
häufig
{'hoyfih} sık sık.
-
Häufigkeit
en {'hoyfihkayt} e sıklık.
-
Haupt
..e {haupt} s baş; başkan.