Almanca - Türkçe Sözlük
-
klemmen
{'klemın} sıkmak, sıkıştırmak, sıkışmak.
-
Klempner
- {'klempnır} r tenekeci, muslukçu.
-
Klette
n {'kletı} e pıtrak.
-
klettern
{'kletırn} tırmanmak.
-
Klient
en {kli'ent} r müvekkil.
-
Klima
te {'kli:ma} s iklim.
-
Klimaanlage
n {'kli:ma-anla:gı} e havalandırma düzeni.
-
klimatisch
{kl'ma:tiş} iklimsel.
-
klimmen
{'klimın} tırmanmak.
-
klimpern
{'klimpırn} tıngırdamak.
-
Klinge
n {'klingı} e traş bıçağı, jilet.
-
Klingel
n {'klingıl} e zil; çıngırak.
-
klingeln
{'klingıln} (zili) çalmak.
-
klingen
{'klingın} çınlamak, tınlamak.
-
Klinik
en {'kli:nik} e klinik.
-
klinisch
{'kli:niş} klinik.
-
Klinke
n {'klinkı} e kapı tokmağı.
-
klipp
{klip}. -und klar besbelli, apaçık.
-
Klippe
n {'klipı} e kayalık.
-
klirren
{'klirın} takırdamak, şakırdamak.
-
Klischee
s {kli:şe} s klişe.
-
Klitoris
- {'kli:toris} e dılak, klitoris.
-
Klo
s {klo:} s kd. tuvalet.
-
Klobig
{'klo:bih} çam yarması, kaba.
-
Klopfen
{'klopfın} vurmak.
-
Klos
..e {klos} r köfte.
-
Klosett
e {klo'zet} s klozet, tuvalet.
-
Klosettpapier
e {kl'ozetpapi:r} s tuvalet kağıdı.
-
Kloster
.. {'klo:stır} s manastır.
-
Klosterbruder
.. {'klostırbru:dır} r rahip.
-
Klotz
..e {klots} r kütük.
-
Klub
s {klup} r kulüp.
-
Kluft
..e {kluft} e uçurum; toprak yarığı.
-
klug
{klu:k} akıllı.
-
Klugheit
{'klu:khayt} e zeka, akıl.
-
Klumpen
- {'klumpın} r topak, külçe.
-
knabbern
{'knabırn} kemirmek.
-
Knabe
n {'kna:bı} r oğlan, erkek çocuk.
-
knacken
{'knakın} çatırdamak; kırmak.
-
Knall
e {knal} r çatlama, patlama.