Almanca - Türkçe Sözlük
-
Schi
er {şi:} r kayak.
-
Schicht
en {şiht} e katman, tabaka; sınıf, zümre; posta, vardiya.
-
schichten
{'şihtın} kat kat yerleştirmek; istif etmek.
-
Schichtwechsel
{'şihtveksıl} r ekip değişmesi, vardiya değişmesi.
-
schick
{şik} şık, zarif; ince.
-
Schick,
{şik} r şıklık, zarafet.
-
schicken
{'şikın} göndermek, yollamak.
-
schicklich
{'şiklih} yakışık alır.
-
Schicklichkeit
en {'şiklihkayt} e uygunluk, yakışık alma.
-
Schicksal
e {'şikza:l} yazgı, kader, kısmet.
-
Schiebedach
..er {'şi:bıdah} s otomobildeki açılır kapanır tavan.
-
schieben
{'şi:bın} itmek, sürmek.
-
Schieber
{'şi:bır} r sürgü; fırıncı küreği.
-
Schiebetür
en {'şi:bıtü:r} e sürme kapı.
-
Schiedsgericht
{'şi:tsgırih} s hakemler (yargıcılar) kurulu.
-
Schiedsrichter
{'şi:tsrihtır} r sp. hakem.
-
schief
{'şi:f} eğri, çarpık; eğimli, inişli.
-
schiefgehen
{'şi:fge:ın} ters gitmek, işi rast gitmemek.
-
schieflachen
{'şiflahın} de. kd. gülmekten katılmak.
-
Schiene
n {şi:nı} e ray.
-
schier
{şi:r} arı, saf; hemen hemen; adeta, sanki; yalnızca.
-
schiessen
{'şi:sın} ateş etmek, atış yapmak; ateş ederek öldürmek; (gol) atmak; fırlamak; fışkırmak.
-
Schiessplatz
..e {'şi:splats} r atış yeri, poligon.
-
Schiff
e {'şif} s gemi; kilise bölmesi.
-
Schiffahrt
en {'şiffa:r} e deniz (gemi) yolculuğu; gemicilik.
-
Schiffbau
{'şifbau} r gemi yapımı.
-
Schiffbruch
{'şifbruh} r deniz kazası.
-
schiffbrüchig
{'şifbrühih} kazaıede; deniz kazasına uğramış.
-
Schiffer
- {'şifır} r gemici.
-
Schiffsjunge
n {'şifsyungı} r muço.
-
Schikane
n {'şi'ka:nı} e bilerek çıkarılan güçlük.
-
Schild
e {şilt} r kalkan.
-
Schild,
er {şilt} s işaret; levha, tabela.
-
schildern
{'şildırn} bildirmek, anlatmak, betimlemek.
-
Schilderung
en {'şildırung} e anlatma, betimleme, tasvir.
-
Schilf
e {şilf} s kamış, gaz.
-
schillern
{'şilırn} parıldamak.
-
schimelig
{'şimılih} küflü.
-
Schimmel
{'şimıl} r küf; kır at.
-
schimmeln
{'şimıln} küflenmek.