Almanca - Türkçe Sözlük
-
Abkürıung
en {'apkürtsung} e kısaltma; kestirme (yol) .
-
abladen
{'apia:dın} yükünü boşaltmak .
-
Ablage
n {'apla:gı} e vestiyer .
-
ablassen
{'aplasın} (su, vb.) akıtmak, çıkarmak; vazgeçmek, bırakmak .
-
Ablauf
..e {'aplauf} r akış, akma ma; (ıaman) geçme .
-
ablaufen
{'aplaufın} akmak; (olay) olmak geçmek; günü dolmak,bitmek .
-
ablegen
{'aple:gın} çıkarmak, bırakmak; (sınav) vermek .
-
ablehnen
{aple:nın} reddetmek, kabul etmemek .
-
Ablehnung
en {aple:nung} e ret
-
ableiten
{'aplaytın} çevirmek, döndürmek; sonuç çıkarmak .
-
Ableitung
en {'aplaytung} e türetme; türev .
-
ablenken
{'aplenkın} yolundan çevirmek, saptırmak; dikkatini başka yöne çevirmek .
-
Ablenkung
en {'aplenkung} e eğlenme, oyalanma .
-
abliefern
{'apli:fırn} teslim etmek, vermek .
-
Ablieferung
en {'apli:fırung} e teslim .
-
ablösen
{'aplözın} ayırmak, çözmek.: ask. nöbet değiştirmek .
-
abmachen
{'apmahın} çözmek, koyuvermek, çıkarmak; kararlaştırmak .
-
Abmachurıg
en {'apmahung} e anlaşma, uzlaşma .
-
abmagern
{'apma:gırn} zayıflamak, sıskalaşmak .
-
abmelden
{'apmeldın} (okulu, işi vs.) bırakacağını bildirmek .
-
abmessen
{'apmesın} ölçmek, tartmak .
-
Abmessung
en {'apmesung} e ölçü .
-
abmontieren
{'apmonti:rın} sökmek, demonte etmek .
-
Abnahme
n {'apna:mı} e kaldırma, çıkarma, aıaltma; satın almak .
-
abnehmen
{'apne:mın} almak, çıkarmak, kaldırmak; azalmak; zayıflamak .
-
Abnehmer
{'apne:mır} r müşteri .
-
Abneigung
en {'apnaygung} e antipati, isteksizlik, tiksinti .
-
abnorm
{ap'norm} anormal .
-
abnutıen
{'apnutsın} aşındırmak, yıpratmak, eskitmek .
-
Abnutzung
en {'apnutsung} e aşınma, eskime .
-
Abonnement
s {abon'ımet} s abonman .
-
Abonnent
en {abo'nent} r abone .
-
abonnieren
{abo'ni:rın} abone olmak .
-
Abort
e {'ap-ort} r helå, tuvalet .
-
abraten
{'apra:tın} yapmamasını öğütlemek, vazgeçirmeye çalışmak.
-
abräumen
{'aproymın} kaldırmak .
-
abrechnen
{'aprehnın} hesaptan düşmek, hesaplaşmak .
-
Abreise
n {'aprayzı} e yolculuğa çıkış .
-
abreisen
{'aprayzın} yolculuğa çıkmak, hareket etmek .
-
abreissen
{'apraysın} yırtmak, koparmak; kopmak, yırtılmak .