EMÂN

İsim
  1. Korkusuzluk, emniyet, güven.1. Bir kimseye veya düşmana; söz, işâret veya yazı ile, mal ve can güvenliğinin emniyet(güven) altında olduğunu bildirme.İlticâ edenlere emân vermekte bütün müslümanlar eşittir. Halktan herhangi biri de buhakka sâhiptir. O hâlde kim bir müslümanın ahdini (verdiği sözü) bozarsa, ona ihânetederse, Allah'ın, meleklerin ve bütün insanların lâneti onun üzerine olsun. Kıyâmetgününde Allah onun ne farz, ne nâfile ibâdetlerini, ne de tövbesini kabûl eder. (Hadîs-işerîf-Et-Tergîb vet-Terhîb)2. Müslüman olmayan bir kimsenin İslâm memleketine girmesi için kendisine verilenmüsâade, izin.Müslümanlardan aldığı emânla, dâr-ül-İslâm'a (İslâm memleketine) gelen kâfir (müslümanolmayan) bir kimse, burada yaşamakta olan zımmî (gayr-i müslim vatandaş) gibi korkusuzyaşar. Onun haklarına sâhip olur. (Serahsî)
  2. Korkusuzluk, emniyet, güven. 1. Bir kimseye veya düşmana; söz, işâret veya yazı ile, mal ve can güvenliğinin emniyet (güven) altında olduğunu bildirme. İlticâ edenlere emân vermekte bütün müslümanlar eşittir. Halktan her…

Diğer sözlüklerde