HABÎS

Özel isim
  1. 1. Kötü, alçak, pis, âdî, bayağı.Allahü teâlâ âyet-i kerîmede meâlen buyurdu ki:Ey îmân edenler! (Hak yolunda) infâkı (harcamayı), kazandıklarınızın ve sizin içinyerden çıkardığımız (mahsûllerin) en iyisinden yapın. Kendinizin göz yummadan alıcısıolmadığınız pek habîs şeyleri vermeye kalkışmayın... (Bakara sûresi: 267)İnsanların en kötüsü, habîsliği sebebiyle kendisine ikrâm olunandır. (Hadîs-işerîf-Ez-Zevâcir)Boyun eğdirme yâ Rab bir habîse,Şükr edeyim lütfuna her ne ise.(Muhammed bin Receb Efendi)2. Haram.Allahü teâlâ, âyet-i kerîmede meâlen buyurdu ki:Yetimlere (babası veya anası ölmüş çocuklara; rüşdüne gelince) mallarını verin. Temizi(helâlı), habîse değişmeyin. Onların mallarını kendi mallarınıza katarak yemeyin. Çünkübu, muhakkak büyük bir günahtır. (Nisâ sûresi: 2)
  2. 1. Kötü, alçak, pis, âdî, bayağı. Allahü teâlâ âyet-i kerîmede meâlen buyurdu ki: Ey îmân edenler! (Hak yolunda) infâkı (harcamayı), kazandıklarınızın ve sizin için yerden çıkardığımız (mahsûllerin) en iyisinden yapın. K…

Diğer sözlüklerde