KUL

İsim
  1. 1. İbâdet eden, itâat eden, hizmet eden, canlı mahlûk (insan, melek ve cin).Allahü teâlâ buyuruyor ki: "Ey kulum!Emrettiğim farzları yap, insanların en âbidiolursun. Yasak ettiğim haramlardan sakın, verâ' sâhibi olursun. Verdiğim rızka kanâateyle, insanların en ganîsi olursun, kimseye muhtâc kalmazsın. (Hadîs-ikudsî-Riyâz-üs-Sâlihîn)Ben kulum. Kullar gibi yere oturur yerim. (Hadîs-i şerîf-Şir'at-ül-İslâm)Cenâb-ı Hakk'ın kulları üzerindeki hakkı; onların kendisine ibâdet etmeleri ve başkahiçbir varlığı O'na şirk (ortak) koşmamalarıdır. (Hadîs-i şerîf-Müslim)Bir kimsenin Allahü teâlâya kul olması için, O'ndan başka şeylere kul olmaktan vebağlanmaktan tam kurtulması lâzımdır. (İmâm-ı Rabbânî)Kulun hakîkî îmâna kavuşması için, dört şey lâzımdır; bütün farzları edeble yapmak, helâlyimek, görünen ve görünmeyen bütün haramlardan, yasaklardan sakınmak ve bu üçüneölünceye kadar devâm etmeye sabretmek. (Sehl bin Abdullah-ı Tüsterî)2. Köle. (Bkz. Abd ve Köle)
  2. 1. İbâdet eden, itâat eden, hizmet eden, canlı mahlûk (insan, melek ve cin). Allahü teâlâ buyuruyor ki: "Ey kulum!Emrettiğim farzları yap, insanların en âbidi olursun. Yasak ettiğim haramlardan sakın, verâ' sâhibi olursu…

Diğer sözlüklerde