VA'D

Özel isim
  1. Söz verme, söz verilen şey.1. Allahü teâlânın; emirlerini yerine getirenleri çeşitli nîmetlerle mükâfâtlandıracağını, karşıgelenleri ise, azâb ile cezâlandıracağını bildirmesi, söz vermesi. Buna va'd-ı ilâhî de denir.Kur'ân-ı kerîmde meâlen buyruldu ki:Allah mü'min (inanan) erkeklere ve mü'min kadınlara kendileri içinde ebedî kalıcıolmak üzere ağaçları altından ırmaklar akan cennetler ve Adn cennetinde güzel meskenler(kalacak yerler) vâ'detti. Allahü teâlânın onlardan râzı olması (ise) , hepsinden dahabüyüktür. (Çünkü bu her seâdetin başıdır). (Tevbe sûresi: 72)2. Bir kimsenin, başka birisine bir husûsta söz vermesi.Münâfıklık alâmeti üçtür. Yalan söylemek, va'dini ifâ etmemek (yerine getirmemek),emânete hıyânet etmek. (Hadîs-i şerîf-Edeb-ül-Müfred)Nifak yâni münâfıklık; zâhirin (dışın) bâtına (içe) uymaması demektir. Münâfığın sözüözüne uymaz. İnanılacak şeylerde münâfıklık yapmak küfrdür, inançsızlıktır. Cehennem'desonsuz kalmayı gerektirir. İşlerinde ve sözlerinde münâfıklık yapmak haramdı r, günâhtır. Îmânıgidermez. İnanılacak şeylerde münâfıklık, diğer küfrden (inançsızlıklardan) daha kötüdür. Îfâetmek, yerine getirmek niyetiyle va'd yapmak câizdir, hattâ sevâbdır. Böyle va'di îfâ etmekvâcib değildir, müstehâbdır. Va'di yerine getirmemek tenzihen mekrûhtur. Va'dinde durmayagücü yetmezse münâfıklık olmaz. Kendine mal veya söz yahut sır emânet edilen kimseninbunlara hıyânet etmesi, münâfıklık olur. (İbn-i Hacer)
  2. Söz verme, söz verilen şey. 1. Allahü teâlânın; emirlerini yerine getirenleri çeşitli nîmetlerle mükâfâtlandıracağını, karşı gelenleri ise, azâb ile cezâlandıracağını bildirmesi, söz vermesi. Buna va'd-ı ilâhî de denir.…

Diğer sözlüklerde