vent

İsim
i. 1. hava menfezi, menfez. 2. (gaz veya sıvının giriş çıkışını sağlayan) delik. 3. yırtmaç. f. 1. -de hava menfezi açmak. 2. (gaz veya sıvının giriş çıkışını sağlamak için) delik açmak. 3. on (öfke, hınç v.b.´ni) -den çıkarmak: Don´t vent your anger on me! Öfkeni benden çıkarma! 4. dışa vurmak, belli etmek, göstermek: He never vents his anger in public. Öfkesini herkesin içinde asla belli etmez.

Diğer sözlüklerde