İngilizce - Türkçe Sözlük
-
abdominal cavity
karın boşluğu.
-
abdominal region
karın bölgesi.
-
abduct
f. (birini) kaçırmak.
-
abduction
i. (birini) kaçırma.
-
abed
z., eski yatakta.
-
abelia
i., bot. abelya, Abelia.
-
aberrant
s. 1. anormal. 2. istisnai.
-
aberration
i. 1. (doğru/doğal/normal olandan) sapma. 2. ruhb., gökb. sapınç, aberasyon. 3. tıb. sapkı.
-
abet
f. (--ted, --ting) 1. yardakçılık etmek; kışkırtmak, tahrik etmek. 2. yardımda bulunmak.
-
abetment
i. 1. yardakçılık etme; kışkırtma, tahrik etme. 2. yardımda bulunma.
-
abetter
i., bak. abettor.
-
abettor
i. 1. yardakçı; kışkırtıcı. 2. yardımda bulunan biri.
-
abeyance
i., huk. 1. uygulanmama: That rule has since fallen into abeyance. Sonra o kuralın uygulanmasından vazgeçildi. 2. sahipsiz kalma/olma, sahipsizlik: That peerage remained in abeyanc…
-
abhor
f. (--red, --ring) iğrenmek; iğrenip uzak durmak.
-
abhorrence
i. iğrenme; iğrenip uzak durma.
-
abhorrent
s. iğrenç.
-
abide
f. 1. by -e göre hareket etmek/davranmak; (vaade/karara) sadık kalmak. 2. by -e uymak, -e riayet etmek. 3. çekmek, tahammül etmek; -e katlanmak/dayanmak. 4. (a.bode) kalmak, devam…
-
abiding
s. kalıcı, daimi; baki.
-
ability
i. yetenek, kabiliyet; dirayet.
-
abject
s. 1. rezil, berbat (bir durum); son derece kötü: She had never seen such abject poverty. Hiç öyle bir sefalet görmemişti. He was an abject liar. Son derece yalancı biriydi. 2. küç…
-
abjure
f. yemin ederek vazgeçmek/reddetmek/inkâr etmek.
-
Abkhas 1
i. (çoğ. Ab.khas) bak. Abkhaz 1.
-
Abkhas 2
s., bak. Abkhaz 2.
-
Abkhasia
i., bak. Abkhazia.
-
Abkhasian 1
i., bak. Abkhazian 1.
-
Abkhasian 2
s., bak. Abkhazian 2.
-
Abkhaz 1
i. 1. (çoğ. Abkhaz) Abhaz. 2. Abhazca.
-
Abkhaz 2
s. 1. Abhaz. 2. Abhazca.
-
Abkhazia
i. Abhazya.
-
Abkhazian 1
i. 1. Abhaz. 2. Abhazca.
-
Abkhazian 2
s. 1. Abhaz. 2. Abhazca.
-
abl
kıs. ablative.
-
ablative 1
s., dilb. -den haline ait; -den halindeki.
-
ablative 2
i., dilb. -den halindeki sözcük/sözcük grubu.
-
ablaze
s. 1. yanmakta olan, alevler içinde; tutuşmuş. 2. ışıl ışıl ışıldayan; pırıl pırıl parlayan.
-
able
s. yetenekli, kabiliyetli.
-
able-bodied
s. sağlıklı, sıhhatli.
-
ablute
f., şaka y. 1. yıkanmak. 2. yıkamak.
-
ablution
i. aptes, gusül, yıkanma.
-
ably
z. ustaca, ustalıkla.