Sözlük
Kürtçe - Türkçe Sözlük
-
kef
köpük.
-
kêf
keyif, zevk.
-
kef dan
köpürmek.
-
kêf jê girtin
zevk almak.
-
kêf kirin
keyfetmek.
-
kefa dest
avuç içi.
-
kefandin
köpürtmek.
-
kefaret
kefaret.
-
kefen
kefen.
-
kefgîr
kevgir.
-
kefî
erkek başörtüsü.
-
kefîn
köpürmek.
-
kefiyan
köpürmek.
-
kêfkarî
keyfi.
-
kefşîl
salya.
-
kêfşing
yengeç.
-
keftar
sırtlan.
-
keftûleft
dalaşma, kendisiyle boğuşma.
-
kehêl
küheylan.
-
kehreb
elektrik.
-
kehrebar
mıknatıs, manyetik, elektrikli.
-
kej
kumral, sarışın.
-
kejave
sedye.
-
kejok
siyatik.
-
kek
abi.
-
kel
kaynama.
-
kêl
dikili taş.
-
kela
kale.
-
kêlan
toprağı sürmek.
-
kelandin
kaynatmak.
-
kêlangeh
sürüme ayrılmış toprak.
-
kelaş
kadavra.
-
kelax
hayvan leşi.
-
kêlbik
bir kertenkele türü.
-
kelef
büyük iplik yumağı.
-
kelejin
erkek ruhlu, başa oynayan kadın.
-
kelek
sal.
-
kêlek
yan, yanı başı.
-
kelem
1.lahana. 2.meşe, meşe ormanı. 3.budak.
-
kelemêr
güçlü karakterli adam.