Sözlük
Kürtçe - Türkçe Sözlük
-
kember
kemer.
-
kêmber
1.ensiz. 2.az ürünlü.
-
kêmdîtin
1.hakir görmek, hor görmek. 2.az görmek. 3.ara sıra görmek.
-
kemend
kement.
-
kêmheş
geri zekalı.
-
kemili
olgunlaşmış kamil.
-
kemîn
pusu, tuzak.
-
kemîn avêtin
pusuya yatmak.
-
kemîn danîn
pusu kurmak.
-
kemitandin
kaynaştırmak.
-
kemitîn
kaynaşmak.
-
kêmkirin
azaltmak, kısmak.
-
kêmlebat
alil.
-
kemole
varil.
-
kêmtirîn
asgari, minimum.
-
kêmxwînî
anemi, zafiyet.
-
kêmzêde
ortalama, yaklaşık, takriben.
-
ken
gülme.
-
kenandin
güldürmek.
-
kenar
kenar.
-
kend
koyak.
-
kendal
yamaç, yar.
-
kendav
haliç, körfez.
-
kendavik
koy.
-
kengê
ne zaman.
-
kenhar
güldürücü.
-
kenik
kepek (saç).
-
kenîn
gülmek.
-
kenişte
Yahudi tapınağı, havra, sinegog.
-
kenloşkî kirin
kırıştırmak.
-
kenok
güleç.
-
kenze
fanila, kazak.
-
kep
kep.
-
kepaze
kepaze.
-
kepazetî
kepazelik.
-
kepel
höyük.
-
kepenek
çoban kepeneği.
-
kepeng
kepenk.
-
kepez
fundalık.
-
kepir
kulübe.