Sözlük
Kürtçe - Türkçe Sözlük
-
kepîr
dişlerde biriken kireç, tartar.
-
ker
1.eşek. 2.sağır.
-
kêr
1.bıçak. 2.yarar, fayda.
-
kêr jê dîtin
yararlanmak.
-
kêr kirin
bıçaklamak.
-
keramet
keramet.
-
kêran
damlara atılan kiriş.
-
kerane
balyoz.
-
kêranîn
yararlanmak.
-
kerate
çekecek.
-
keravî
pelikan.
-
kerax
sebze işçisi.
-
keraxî
1.sebze işçiliği, sebzecilik. 2.söğüş salata.
-
kerb
keder, üzüntü.
-
kerbandin
kederlendirmek.
-
kerbîn
kederlenmek.
-
kêrdar
yararlı.
-
kêrdarî
yararlılık.
-
kerdî
sebze bahçesi ve bostan evlekleri.
-
kerdik
çeltik evleği.
-
kerefz
kereviz.
-
kerehû
samyeli.
-
kerem (bi)ke
buyurun.
-
kerem kirin
buyurmak.
-
kerenzer
sarışın.
-
kerexne
maşa.
-
kerg
tezgah.
-
kergez
akbaba.
-
kêrguh
tavşan.
-
kerh
çıkar, menfaat.
-
kêrhatî
elverişli, kullanışlı, yararlı.
-
kêrhatinî
elverişlilik.
-
kerî
sürü.
-
kerî
sağırlık.
-
kerik
1.olmamış incir, kayısı, badem, çağla. 2.kulak kepçesi, solungaç. 3.kurşun geçirmeyen çelik yelek.
-
kêrik
çakı.
-
kerika guh
kulak yolu.
-
kerixandin
bıktırmak, usandırmak.
-
kerixîn
kanıksamak, bıkmak, usanmak, nefret etmek.
-
kerkedan
gergedan.