Sözlük
Kürtçe - Türkçe Sözlük
-
zinar
kaya.
-
zincar
pas, oksit.
-
zincî
dedenin dedesi.
-
zincîr
zincir.
-
zîndan
zindan, hapis.
-
zînde
zinde.
-
zindî
canlı, diri, dinç.
-
zingar
pas, oksit.
-
zingên
zangırdamak.
-
zînî
tümsek.
-
zintol
iri yarı (adam).
-
zîp
kara çarşamba.
-
zîper
1.ense. 2.pazu.
-
zîpermasî
uskumru balığı.
-
zîpik
1.dolu. 2.kaynayan sudaki damlacıklar.
-
zipû zîwa
kupkuru.
-
zîq
dik.
-
zîq lê nêrîn
dik dik bakmak.
-
zîqene
alt dudakla çene arasındaki çukurluk.
-
ziqûm
zıkkım.
-
zir
öz olmayan, üvey, melez, sahte, taklit.
-
zir dîn
zırdeli
-
zîraf
zürafa.
-
zirandin
anırtmak.
-
zîranewa
mütecessis, meraklı.
-
zîranî
tecessüs.
-
zirar
sakınca sakınma.
-
zirav
ince.
-
zirav kirin
inceltmek.
-
ziravik
öd, ödkesesi.
-
zirbav
babalık.
-
zirbav
üvey baba.
-
zirbe
ağaçtan kapı anahtarı.
-
zirbira
üvey kardeş.
-
zîrç
1.kurşun. 2.kuş pisliği.
-
zirçî
sonbaharda yeniden yeşeren otlar.
-
zîre
kimyon.
-
zirêç
kurşun.
-
zîrek
acar, çalışkan, bitirim, hamarat, girgin.
-
zîrekî
dirayet.