Osmanlıca - Türkçe Sözlük BANG Özel isim f. Ses, sadâ, haykırma, bir ağızdan alkış. Diğer sözlüklerde bang İngilizce - Türkçe Sözlük i. 1. Çat!/Bom! 2. gürültü, patırtı; patlama. 3. heyecan, sevinç. 4. sansasyon, olay. f. 1. şiddetle çarpmak/kapanmak. 2. gürültülü bir şeki… bang Almanca - Türkçe Sözlük (e) {'bangı} çekingen, korkak. bang Kürtçe - Türkçe Sözlük çağrı, ezan, hitap, nida.