ÇENGEL
Özel isim
- f. Orman. Ağaç topluluğu.
-
f. Pençe. * Bir şey asmağa yarayan alet. * Orman, ağaçlık yer.
Diğer sözlüklerde
-
cengel
Türkçe - İngilizce Sözlük
jungle.
-
çengel
Türkçe - Fransızca Sözlük
crochet
-
çengel
Türkçe - Almanca Sözlük
r Haken.
-
çengel
Türkçe - İspanyolca Sözlük
gancho
-
cengel
Türkçe - Kürtçe Sözlük
rêl.
-
ÇENGEL
Türkçe - Türkçe Sözlük
is. Bir vere takılmaya veya bir şey asmaya yarayan ucu eğri demir: Etler çengele asılmıştı.
-
cengel
Azerice - Türkçe Sözlük
sık orman
-
ÇENGEL
Rüya Tabirleri Sözlüğü
Zor olan şeyin üstesinden gelmeye, Kasap cengeli sevinçle birlikte üzüntüye yahut heal rızka, Paslı çengel üzüntü ve kedere delalet eder.