Osmanlıca - Türkçe Sözlük DENG Özel isim f. Hayran, şaşkın, şaşmış olan, ahmak, ebleh, bön, sersem. * İki katı maddenin tokuşmasından hasıl olan ses. * Pergel noktası. Diğer sözlüklerde deng Kürtçe - Türkçe Sözlük 1.ses, seda. 2.oy, rey. 3.denk, eşit, eşdeğer, muadil.