Osmanlıca - Türkçe Sözlük EHL-İ HÂL Özel isim f. Hâlden anlayıp, duruma göre idâre eden kimse. İlâhi tecellilere ve mânevi feyze mazhar olan. Diğer sözlüklerde EHL-İ HÂL Dini Terimler Sözlüğü Hâl sâhibi. Mânevî zevklere kavuşmuş kişi. (Bkz. Ehlullah)