Osmanlıca - Türkçe Sözlük FELL Özel isim (C: Fülül - Eflâl) Gedik, rahne. * Yaralamak. * Cenkte askeri bozmak. Harbdeki askerin bozulması. * Kılınç yüzündeki açılan gedik. * Susuz kır yer. * Güruh, cemaat. * Muvakkat delilik. Diğer sözlüklerde Fell Almanca - Türkçe Sözlük e {fel} s deri, post, kürk.