kabul
İsim
,-lü 1. acceptance; assent: acquiescence. 2. receiving (someone). 3. I accept it./I agree./I assent. ümdür. I willingly give my consent. edilmek 1. to be accepted. 2. to be received (into someone´s presence). etmek /ı/ 1. to accept; to consent, agree to; to acquiesce in. 2. to receive (someone). ettirmek /ı, a/ to get (something) accepted by. günü 1. day when a lady is at home to receive her friends. 2. at-home, informal party given at one´s home. odası official reception room. ü olmak to give one´s consent willingly. olunmayacak duaya âmin demek to expect the impossible. salonu reception room. ve tasdik etmek /ı/ to approve, ratify.
Diğer sözlüklerde
-
kabul
Türkçe - Almanca Sözlük
e Annahme; e Aufnahme; r Empfang.
-
kabul
Türkçe - Kürtçe Sözlük
pêrgîn.
-
KABUL
Türkçe - Türkçe Sözlük
is. 1. Görmeye gelen bir kimseyi içeri alma: Sizi daha sonra kabul edecek. 2. Bir şeyi uygun görüp gereğini yapma, razı olma: Bu suçu kabul…
-
KÂBUL
Osmanlıca - Türkçe Sözlük
Avcıların kemendi.
-
KABUL
Ekonomi Sözlüğü
Bir poliçeyi ödeyecek kişinin bedeli vadesi geldiği zaman ödeyeceğine dair imza yoluyla taahüt etmesidir. Muhatabın, poliçeye "kabul edilmiş…
-
KABÛL
Dini Terimler Sözlüğü
Almak, râzı olmak. Alış-veriş, kirâlama, nikâh gibi sözleşmelerde yapılan teklife rızâgöstermek.Bir kimse birisine, falan malını bana şu kad…