Sözlük
Türkçe - Kürtçe Sözlük
-
kaput
qapût.
-
kar
1.berf. 2.kar.
-
kar ayakkabısı
lekan.
-
kar dolgusu
bakut.
-
kar küreği
mecerge.
-
kar lapası
gêjlok.
-
kara
1.reş. 2.bej, erd, reşahî.
-
kara çam
sirb.
-
Kara Çarşamba
Zîp, Çarşema Reş.
-
Kara Deniz
Deryaya Reş.
-
kara erik
hilû.
-
kara kuvvetleri
hêzên bejayî.
-
karaağaç
darareş.
-
karabasan
merdezime.
-
karabiber
filfil.
-
karaca
1.esmer. 2.hevûrî.
-
karaciğer
pişa reş, kezeba reş, cerg.
-
karafatma
sîsirk, zirxîtik.
-
karakol
qereqol.
-
karakter
aferînek, rewişt.
-
karaktersiz
bêrewişt.
-
karakuş
çûkreş.
-
karalamak
reş kirin.
-
karamsar
bedbîn, reşbîn.
-
karanfil
mêxik.
-
karanlık
tarî.
-
karapara
pereyê gemarî.
-
karapazar
bazara reş.
-
karar
bîryar.
-
karar öncesi
berbîryar.
-
karar vermek
bîryar dan.
-
karargah
meqer, baregeh.
-
kararlaştırmak
bîryar dan.
-
kararlı
bibîryar.
-
kararlılık
bibîryarî.
-
kararmak
reş bûn, tarî bûn.
-
kararname
bîryarname.
-
kararsız
du dil, bêbiryar, dilodin, herêne.
-
kararsızlık
dudilî, bêbiryarî, dilodinî, herêneyî.
-
karartı
reşî.