Sözlük
Türkçe - Kürtçe Sözlük
-
zaruret
pêwistî, divêtin.
-
zaruri
pêwist.
-
zat
kes.
-
zaten
bi xwe, ji xwe.
-
zati
kesî.
-
zatürre
zatûre.
-
zavallı
reben, belengaz.
-
zaviye
1.goşe, quncik, gûç. 2.dîtin.
-
zayi
winda.
-
zayiat
xesar.
-
zayiçe
kelû.
-
zayıf
lawaz.
-
zayıflamak
lawaz bûn.
-
zayıflatmak
lawaz kirin.
-
zayıflık
lawazî.
-
zebella
mec. hefrît, qirase.
-
Zebur
Zebûr.
-
zedelemek
şkandin.
-
zehir
jahr.
-
zehirlemek
jahr dan.
-
zehirli
jahrdar.
-
zeka
feraset, jîrî.
-
zekat
zekat.
-
zeki
fêris, jîr.
-
zekice
jîrane.
-
zelzele
erdhejîn.
-
zemberek
zemberek.
-
zemin
zemîn.
-
zemin katı
pageh.
-
zencefil
zencefîl.
-
zenci
zengî.
-
zengin
dewlemend, maldar.
-
zenginleşmek
dewlemend bûn.
-
zenginlik
dewlemendî.
-
zenne
qirdik.
-
zerdali
zerdelî, mişmiş.
-
zerde
birinczer.
-
zerk
zerk.
-
zerk etmek
zerkkirin.
-
zerre
dinok, pirîsk.