TUF (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Yankı. Akseden ses. Aks-i sada.

TUFA (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Sihir, efsun.

TUFAHE (TAFÂHE) (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Çömlek. * Her ne olursa olsun ağzına alan köpek. * Her nesnenin üzerine gelen.

TUFAN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Çok şiddetli ve her tarafı kaplayan yağmur. * Nuh Peygamber (A.S.) zamanındaki büyük su baskını hâdisesi. (Hz. Nuh'un (A.S.) Cenab-ı Hak'tan aldığı emri kavmine tebliğ etmesi neticesinde kavminin ekserisi hürmetsizlik ve dinlememezlik yaptıklarından ve zulme başladıklarından, Cenab-ı Hakk'ın izni ile devamlı ve şiddetli yağmurla büyük su baskını oluyor ve Nuh Peygamber (A.S.) bir gemi yaparak, kendisine iman edenlerle ve her sınıf canlı mahluktan birer çift alarak su üzerine çıkıyor ve zâlimler suya gark oluyor, Peygambere itimad ile tâbi olanlar da tufandan kurtuluyor. Bu hâdisenin vukuu Kur'anda sâbittir.)

TUFANZEDE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Tufan görmüş. Tufana uğramış.

TUFAVE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Güneş dairesi. * Ay ağılı, hâle. * Kabile.

TÜFE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yırtıcı bir canavar. * Karakulak denilen canavar. * Örtünmüş kadın.

TÜFENG (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Tüfek.

TÜFENG-ENDÂZ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Tüfek kullanan.

TÜFENG-HÂNE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Silâh deposu.