Results for "

TERKİB

"
Ottoman - Turkish Dictionary

TERKİB (Proper noun)

(Ottoman - Turkish Dictionary) :
Birkaç şeyin beraber olması. Birkaç şeyin karıştırılması ile meydana getirilmek. * Birbirine karıştırılmış maddeler. * Gr: Terkib-i nâkıs ve terkib-i tam olarak iki kısma ayrılır. Terkib-i nâkıs: Cümle kadar olmayan terkiblerdir. Terkib-i tam ise; bir cümleden ibarettir. Birbirine eklenen kelimelere terkib denir. Bunlar bir ismin veya sıfatın benzerleri arasında belirtilmesi için başına getirilen isim veya sıfatla birlikte meydana gelir. Meselâ: Bahçenin duvarı. Kırmızı çiçek... Bu cümleden birincisine "isim terkibi" veya "terkib-i izâfi" denir. İkincisine "Sıfat terkibi" veya "terkib-i tavsifî" denir. (Bak: Muzaf)
Ottoman - Turkish Dictionary

TERKİB-İ BEND (Noun)

(Ottoman - Turkish Dictionary) :
Edb: Birkaç bendden meydana getirilmiş manzumenin hususan gazel şekli olup müteaddit manzumeler birer beytle birbirine bağlanmıştır. (Bak: Terci'-i bend)
Ottoman - Turkish Dictionary

TERKİB-İ KIYAS (Noun)

(Ottoman - Turkish Dictionary) :
Bir davayı isbat için delil arayıp bulma usulü.
Ottoman - Turkish Dictionary

TERKİB-İ MEZCÎ (Noun)

(Ottoman - Turkish Dictionary) :
İki veya daha fazla kelimeden meydana gelen ve bir isme delâlet eden isim. " Baalbek, Kırıkkale, Tahtakurusu" kelimelerinde olduğu gibi.
Ottoman - Turkish Dictionary

TERKİBAT (Proper noun)

(Ottoman - Turkish Dictionary) :
(Terkib. C.) Terkipler. Birkaç şeyin karıştırılmasıyla meydana gelen şeyler.
Ottoman - Turkish Dictionary

TERKİBAT-I NİSBET-İ HAFİYE (Proper noun)

(Ottoman - Turkish Dictionary) :
Gizli düşünce ve tasavvurlardan meydana gelen terkibler.