İNKILÂB (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Başka tarza değişme. Bir hâlden diğer hâle geçme. Başka türlü olma. * Altüst olma.

İNKILÂB ALE-L A'KIB (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Ökçeler üzerine dönmek demektir ki, asker yürüyüşünde olduğu gibi, tam sağdan veya soldan geri dönmektir. İki ökçeyi birden yerinde çevirmek suretiyle inkılâb ale-l a'kıb, ayakları çaprazlaştırdığından yürümeyi imkânsız bırakır. Kur'an'da bu tâbir ya harbde firardan kinaye veya dinde irtidaddan mecaz olmak üzere iki mânâya muhtemildir. (E.T.)

İNKILÂB-I HAKAİK (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hakikatlerin tam zıddına dönmesi (ki, böyle bir şey mümkün değildir.) (Bak: İçtima-ı zıdden) (İnkılâb-ı hakaik ittifâken muhaldir. Ve inkılâb-ı hakaik içinde muhal ender muhal, bir zıd, kendi zıddına inkılâbıdır. Ve bu inkılâb-ı ezdâd içinde bilbedahe bin derece muhâl şudur ki: Zıd kendi mâhiyetinde kalmakla beraber, kendi zıddının aynı olsun. S.)

İNKILÂB-I SAYFÎ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İlkbaharın bitip, yaz mevsiminin balayışı. Gün dönümü. (21 hazirana rastlar.)

İNKILÂB-I ŞİTEVÎ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Sonbaharın bitip, kış mevsiminin başlayışı. (Aralık ayının 21'ine rastlar.)

İNKILÂBÂT (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İnkılâblar, değişmeler.

İNKİLAL (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yavaşça gülme, tebessüm etme. * Körlenme, kesmez hâle gelme.

İNKİLİS (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yılan balığı.

İNKIMA' (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kökü kesilme. Köksüzleşme.

İNKİMAŞ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Acele etme. Çabuk iş görme.

ÎN

İNKILÂB (Özel isim)

İNKILÂB ALE-L A'KIB (İsim)

İNKILÂB-I HAKAİK (İsim)

İNKILÂB-I SAYFÎ (Özel isim)

İNKILÂB-I ŞİTEVÎ (Özel isim)

İNKILÂBÂT (Özel isim)

İNKİLAL (İsim)

İNKİLİS (İsim)

İNKIMA' (İsim)

İNKİMAŞ (İsim)