İNŞA (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yapma. Vücuda getirme. Terkib etme. Bir şey peyda etmek. * Yaratma. * Edb: Yazı dersi. Nesir yazmak. * Güzel nesir halinde yazı yazmak veya güzel yazılmış nesir halindeki yazı.Çeşitli mektuplaşma ve güzel yazma için mektup, tezkere, istida (dilekçe), tebrik, tâziyenâme, sened v.s. örneklerini içinde toplayan kitaba da inşâ veya inşâ rehberi denir.("İnşâ ve terkib" tabir edilen mevcud olan anasır ve eşyadan toplamak suretiyle ona vücud vermektir. Eğer cilve-i ferdiyete ve Sırr-ı ehadiyete göre olsa, hadsiz derece bir sühulet belki vücub derecesinde bir kolaylık olur. Eğer ferdiyete verilmezse, hadsiz derece müşkül ve gayr-ı mâkul, belki imtinâ derecesinde bir suubet olacak. Halbuki; kâinattaki mevcudat nihâyet derecede külfetsiz olarak ve suhuletle ve kolaylıkla gayet mükemmel bir surette vücuda gelmeleri cilve-i ferdiyyeti bilbedahe gösteriyor ve her şey doğrudan doğruya Zât-ı Ferd-i Zülcelâlin sanatı olduğunu isbat ediyor. L.) (Bak: Halk)

İNSA-YI MAZİ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Geçmişi unutturma.

İNŞAALLAH (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Allah izin verirse. Allah nasibederse (meâlindedir). (Bak: Tabii)

İNŞAAT (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yapmak, inşa etmek. * Yapı. Bina ve gemi yapımıyla alâkalı işler.

İNŞAB (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tırnak batırma, tırnak bastırma.

İNŞAD (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Edb: Şiir okuma. Şiiri kaidesine uygun ahenk ile okuma. Sesini yükseltme. * Arayıp soruşturma. * Birisini hicvetme. * Kayıp olan bir şeyi haber verme.

İNSAF (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Merhamet ve adâlet dâiresinde hareket. Hakikatı kabul ve itiraf. (Eğer bir mes'elenin münâzarasında kendi sözünün haklı çıktığına tarafdar olup ve kendi haklı çıktığına sevinse ve hasmının haksız ve yanlış olduğuna memnun olsa, insafsızdır. L.)

İNSAFKÂR (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İnsaflı, insaf sahibi, haksızlık yapmayan.

İNŞAÎ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İnşaya, yapıya dâir ve müteallik. * Güzel yazmağa dâir.

İNŞAİYYAT (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(İnşâi. C.) İşitilmemiş ve duyulmamış sözlerden yapılan cümleler.

ÎN

İNŞA (İsim)

İNSA-YI MAZİ (İsim)

İNŞAALLAH (Özel isim)

İNŞAAT (İsim)

İNŞAB (İsim)

İNŞAD (İsim)

İNSAF (İsim)

İNSAFKÂR (İsim)

İNŞAÎ (İsim)

İNŞAİYYAT (İsim)