İNCİZA' (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Değnek) Kırılma. * (İp) Kopma.

İNCİZAB (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Cezbedilme, çekilme.(Fıtrat-ı zîşuur olan vicdandaki incizab ve cezbe, bir hakikat-ı câzibedarın cezbesiyledir. M.)

İNCİZAM (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Kemik) Kırılma. * Gr: Meczum olma. Kelimenin son harfi harekesiz olarak telâffuz olunma.

İNCİZAZ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kesilme.

İNCU (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. İnci, lü'lü', dürr.

İND (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Arapçada zaman veya mekân ismi yerine kullanılır. Hissî ve manevî mekân. Maddî ve manevî huzura delâlet eder. Nezd, huzur, yan, vakt, taraf gibi mânâlara gelir. Gayr-ı mütemekkindir. Yani harekeleri değişmez. İzafete göre zamanı ifade eder (Min) harf-i cerriyle birleşebilir. Bazan da zarf olmaz. Bazan kalb ve ma'kul irade olunur. Yani, bazan huzur-u kalbîye delâlet eder ki, itikad mânasına kullanılır. Bazan mâkuledeki hissi huzura zarf olduğu gibi, huzur-u manevîye de zarf olur. Bâzan onunla fiil emir olur. Hüküm, fazıl, ihsan, teşvik ve tergib etmek mânalarına gelir.

İND-İ İLÂHÎ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Allah'ın indinde. Allah'ın nazarında.

İNDA' (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Cömertlik etme.

İNDAB (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Nedeb. den) Yara iyileşip kabuk bağlama.

İNDALLAH (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Allah yanında. Allah indinde.

ÎN

İNCİZA' (İsim)

İNCİZAB (İsim)

İNCİZAM (İsim)

İNCİZAZ (İsim)

İNCU (İsim)

İND (İsim)

İND-İ İLÂHÎ (İsim)

İNDA' (İsim)

İNDAB (İsim)

İNDALLAH (İsim)