ARAZÎ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Araza âit ve mensub. Araza dâir ve ilgili.

ARÂZİ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Arz. C.) Yerler. Ekilen toprak. Ekilen yerler.

ARÂZİ-İ EMİRİYYE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Huk: Beytülmâle mahsus olup devlet tarafından şahıslara dağıtılan yerler. (Tarla, çayır, koru ve emsali gibi.)

ARÂZİ-İ EMİRİYYE-İ MEVKUFE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Huk: Sadece hazine menfaatleri veya tasarruf hakları veyahut ikisi de bir hayır cemiyetine ayırılan miri arazi.

ARÂZİ-İ EMİRİYYE-İ SIRFA (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Huk: Beytülmâle mahsus menfaatleri ve tasarruf haklarından hiçbiri bir cihete verilmeyip devlete ait olan ve şahıslara dağıtılan memleket arazisi.

ARÂZİ-İ GAMİRE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Huk: Harap, su baskınına uğramış veya içine henüz çift girmemiş yerler.

ARÂZİ-İ HÂLİYE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Boş, sahipsiz bırakılmış topraklar.

ARÂZİ-İ HARACİYE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Müslümanlar tarafından fetholunan ve ulul-emir tarafından müslim olmayan eski sahibi elinde bırakılan veya hâriçten müslim olmayanlar getirilerek yerleştirilen arâzi.

ARÂZİ-İ MAHLULE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Huk: Araziyi kullananın intikal sahibi mirasçı bırakmaksızın ölümüyle hükümete kalan arâzi-i emiriye.

ARÂZİ-İ MAHMİYE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Huk: Beytülmâle ait araziden, koru, mer'a, yol, pazar yerleri gibi halkın ihtiyaçlarına ayrılmış olan arâzi.