ASHÂB (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Eshâb) (Sahib. C.) Arkadaş olanlar. Sahip olanlar, kullanma yetkisine sahip kişiler. * Halk, ahali. * Sahabeler, yani Peygamberimiz Hz. Muhammed'i (A.S.M.) görmüş ve mü'min olarak ona ve onun mesleğine bağlı kalmış olan zatlar. Bu kişiler, insanlık, doğruluk ve her türlü faziletlerde en ileri seviyede bulunan şahsiyetlerdir.Onlar Peygamberimizi (A.S.M.) her an yakın alâka ile takip ederler ve O'na, her cihetle ittibaa çalışırlardı. Dâima sıdk ve sadakatten, doğruluk ve faziletten ayrılmamak cehdi içinde idiler. İslâmiyetin neşir ve tâmimi için her çeşit fedakarlıktan çekinmezlerdi. Risale-i Nur Külliyatından Mektubat isimli eserde denildiği gibi: "Âl ve Ashâb nâmında bu zevat-ı kirâm, nev-i beşerin enbiyadan sonra ferâset ve dirâyet ve kemâlâtla en meşhur, en muhterem, en nâmdar, en dindar ve en keskin nazarlı tâife-i azimesi" dirler.(R.A.)

ASHÂB-I BEDİR (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hz. Peygamber (A.S.M.) ile Bedir muharebesinde bulunan sahâbeler (R.A.)

ASHÂB-I CENNET (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Cennet ehli. Cennetlik olanlar, Cennetlik oldukları ümid edilenler veya cennete gidecekleri müjdelenmiş olanlar. (Bak: Aşere-i Mübeşşere)

ASHÂB-I DEVLET (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Devlete mensub olanlar. Devlet adamları.

ASHÂB-I EYKE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Ashâb-ı Leyke) Şuayb'ın (A.S.) Allah tarafından kendilerine gönderildiği kavmin adı. Yerleri ağaçlı olduğundan bu isim verilmiştir.

ASHÂB-I FERÂİZ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Mirascılar. Ölen kimsenin malında hissesi olan akrabâları.

ASHÂB-I FİL (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İslâmiyetten önce Kâbe-i Muazzamayı tahrib için Mekke'ye hücum eden Habeş ordusunun ismi ( Önlerinde fil bulunduğundan, zırhlı vasıtalar gibi ondan faydalandıklarından bu isim verilmiş olduğu nakledilir.

ASHÂB-I GÜZİN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Mümtaz ve en meşhur sahâbeler.

ASHÂB-I KALEM (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kalem ashabı. Memurlar.

ASHÂB-I KALİB (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Bedirde öldürülüp kuyuya atılmış olan müşrikler.