Enbiyâ Sûresi (İsim)
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Kur'ân-ı kerîmin yirmi birinci sûresi.Mekke'de nâzil oldu (indi). Yüz on iki âyet-i kerîmedir. Sûre, bâzı peygamberlerden(İbrâhim, İshâk, Lût, Süleymân, Dâvûd, Eyyûb, Yûnus ve Zekeriyyâ aleyhimüsselâm) vebunların kavimlerini îmâna dâvet etmeleriyle ilgili husûslardan bahsettiği için bu adı almıştır.Enbiyâ sûresinde diğer belli başlı konular, Allahü teâlânın birliği, öldükten sonra dirilme veâhiret hayâtına dâir hükümlerdir. (Beydâvî, Kurtubî, İbn-i Abbâs)Enbiyâ sûresinde Allahü teâlâ meâlen buyurdu ki:Allah'tan başka bir ilâh (yâni bir tanrı) daha bulunsaydı, âlemdeki nizâm (düzen)bozulur, karma karışık olurdu. (Âyet: 22)Kıyâmet günü adâlet ölçüsünü ortaya koyarız. Kimseye bir zulüm yapılmaz. Hardaldânesi kadar iyilik eden karşılığına kavuşur. (Âyet: 17)(Ey habîbim Muhammed aleyhisselâm!) Seni âlemlere rahmet, iyilik için gönderdik.(Âyet: 107)

ENBUB (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Minder, döşek, yatak. Döşeme.

ENBUDE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. İstif edilmiş, katlanmış, nizamlanmış, nizama konmuş, devşirilmiş.

ENBUH (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Ziyade, çok, kalabalık. * Çokluk, ziyadelik, cemaat, izdiham. * Meclis, kurultay. * Kalın, yoğun. * Duvarın yıkılıp dökülmesi.

ENBÜR (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Ateş veya ocağı karıştırmağa mahsus âlet.

ENBÜRE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Dere, çay. * Tüyü dökülmüş olan hayvan. * Dolap beygiri. * İşkembe.

ENBUŞE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Patates gibi yerden çıkarılan şeyler. * Ağaç kökleri.

ENBÛY (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Koklama, koku alma.

ENBUZEN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Asıl, esas, madde.

ENCAD (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Necd. C.) Yüksek yerler, yüce mekânlar.