HİYAN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Zaman, devre.

HIYANAT (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hıyanet. C.) Hıyanetler, hâinlikler, kahpelikler.

hıyanet (İsim)
(Türkçe - Almanca Sözlük) :
r Verrat.

hıyanet (İsim)
(Türkçe - Kürtçe Sözlük) :
xiyanet.

HIYANET (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. Kendine gösterilen güvenç kargılık kötülük etme, kutsal sayılan şeylere el uzatma.

HIYANET (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hâinlik. Vefasızlık. İtimadı kötüye kullanmak. Sözünde durmayıp oyun etmek.

HİYANET (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Bak: Hıyânet)

HIYÂNET (İsim)
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Hâinlik. Birine kendini emîn tanıttıktan sonra, o emniyeti bozacak iş yapmak; vefâsızlık,îtimâdı kötüye kullanmak, sözünde durmamak.Kibirden, hıyânetten ve borçtan temiz olarak ölen kimsenin gideceği yer Cennet'tir.( Hadîs-i şerîf-Mişkât)Allah'ım! Açlıktan sana sığınırım. Açlık ne kadar acıdır. Hıyânetten sana sığınırım.Hâinlik ne kötü şeydir. (Hadîs-i şerîf-Sünen-i Ebû Dâvûd)Ticârete hıyânet karışırsa bereket gider. (Hadîs-i şerîf-Kimyây-ı Seâdet)Hıyânet haramdır. Münâfıklık (iki yüzlülük) alâmetidir. Hıyânetin zıddı emânettir, eminolmaktır. Mü'min, herkesin malını, canını emniyet ettiği kimsedir. Emânet ve hıyânet, maldaolduğu gibi, sözde de olur. (Muhammed Hâdimî)

hıyanet (İsim)
(Türkçe - İngilizce Sözlük) :
,-ti 1. treachery, perfidy. 2. treason. 3. betrayal, infidelity. 4. colloq. faithless, disloyal. etmek /a/ 1. to betray. 2. to be unfaithful to.

HIYÂNET
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Hâinlik. Birine kendini emîn tanıttıktan sonra, o emniyeti bozacak iş yapmak; vefâsızlık, îtimâdı kötüye kullanmak, sözünde durmamak. Kibirden, hıyânetten ve borçtan temiz olarak ölen kimsenin gideceği yer Cennet'tir. (Hadîs- i şerîf-Mişkât) Allah'ım! Açlıktan sana sığınırım. Açlık ne kadar acıdır. Hıyânetten sana sığınırım. Hâinlik ne kötü şeydir. (Hadîs-i şerîf-Sünen-i Ebû Dâvûd) Ticârete hıyânet karışırsa bereket gider. (Hadîs-i şerîf-Kimyây-ı Seâdet) Hıyânet haramdır. Münâfıklık (iki yüzlülük) alâmetidir. Hıyânetin zıddı emânettir, emin olmaktır. Mü'min, herkesin malını, canını emniyet ettiği kimsedir. Emânet ve hıyânet, malda olduğu gibi, sözde de olur. (Muhammed Hâdimî)