HAMASÎ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hamâsetle alâkalı. Fıtrî cesarete âit ve müteallik.

HAMASİYYAT (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kahramanlık destanları.

HAMAT (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kaynana.

HAMATA (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Katılık. * Yanmak. * Boğaz ağrısı. * Darı samanı. * Kalbin ortası.

HAMD (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Medih, övmek.Cenab-ı Hakk'a karşı kulların memnuniyet ve sevinçlerini ve O'na hamd ve şükür ile medihlerini bildirmeleri, senâ etmeleri. (Bak: Elhamdülillah) (Hamd'in en meşhur mânası; sıfat-ı kemaliyeyi izhar etmektir. Şöyle ki: Cenab-ı Hak insanı, kâinata câmi' bir nüsha ve onsekizbin âlemi hâvi şu büyük alemin kitabına bir fihriste olarak yaratmıştır. Ve Esmâ-i Hüsnâ'dan her birisinin tecelligahı olan her bir âlemden bir örnek, bir nümune insanın cevherinde vedia bırakmıştır. Eğer insan, maddi ve manevi her bir uzvunu Allah'ın emrettiği yere sarfetmekle hamdin şubelerinden olan "şükr-ü örfi"yi ifâ ve şeriata imtisal ederse, insanın cevherinde vedi'a bırakılan o örneklerin her birisi kendi âlemine bir pencere olur. İnsan o pencereden o âleme bakar. Ve o âleme tecelli eden sıfatla, o âlemden tezahür eden isme bir mir'at ve bir âyine olur. O vakit insan; ruhu ile, cismi ile, âlem-i şehadet ve âlem-i gayba bir hülâsa olur. Ve her iki âleme tecelli eden, insana da tecelli eder. İşte bu cihetle insan, sıfat-ı kemaliye-i İlâhiyyeye hem mazhar olur, hem müzhir olur. İ.İ.)(Hamd ü senâ, medih ve minnet O'na mahsustur, O'na lâyıktır. Demek nimetler O'nundur ve O'nun hazinesinden çıkar. Hazine ise dâimîdir. M.)

HAMD Ü SENA (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Cenab-ı Hakk'a hamd ve O'nu isimleriyle medhetmek.

HAMDE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Ateş gürültüsü.

HAMDELE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
"Elhamdülillah" demenin kısaca ismi. Bu sözün masdar haline getirilip kısaltılması.

HÂME (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Yontulmuş kalem.

HÂME VÜ ŞEMŞİR (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kalem ve kılıç.