"

HAM

" Kelimesi için arama sonuçları
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

HAMÎS (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Beşinci. Hamis günü. Perşembe günü.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

HAMİŞ (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Mektubun altına sonradan yazılan sözler. Hâşiye.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

HÂMİSEN (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Beşinci olarak, beşinci olmak üzere.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

HAMİT (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Şiddetli, sağlam. * Üzerinde kıl olmıyan yağ tulumu.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

HAMİT (HÂMİT) (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yanmış ve pörsümüş süt.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

HAMİYE (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tırnak kenarı. * Kızmış, kızgın.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

HAMİYET (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Gayret. * Nâmustan gelen gayretle utanma veya kızma. * İstinkâf etmek. * Mukaddesatı ve milletin haklarını, mâmus ve haysiyeti korumak hususlarında gösterilen gayret ve ihtimam hasleti. İman ve İslâmiyeti ve Hz. Peygamber'in (A.S.M.) Sünnet-i Seniyyesini ve din ve mücahede kardeşlerini muhafaza ve müdafaa etmek gayreti.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

HAMİYET-FÜRUŞ (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Kendini beğenip hamiyetli olduğunu iddia eden. Hamiyetli olduğunu göstermeğe çalışan.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

HAMİYET-İ CÂHİLİYE (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Câhillikten gelen ırkçılık gibi bâtıl inanışları koruma gayreti. * Cenab-ı Hakk'ın ve Resul-ü Ekrem'in (A.S.M.) nehyettiği ve hak dine uymayan eski ve kötü inançları muhafaza gayreti.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

HAMİYET-KÂR (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Hamiyetli. Haysiyet ve şeref sahibi.