HAZÎN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hüzünlü. Keder meydana getiren. Acı uyandıran.

HAZİN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hızane. den) Hazine nâzırı. Bekçi.

HAZINA (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Emzirici, emziren. Dadı.

HAZİNE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Define. * Kıymetli şeyleri saklayacak sağlam yer.

HAZİNE KETHUDASI (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tar: Yavuz Sultan Selim Han zamanında kurulan hazine kethudâlığı, saraya girip çıkan demirbaş eşyanın korunup saklanmasıyla mes'ul idi. Bu müessesenin başında bulunan memura da hazine kethudâsı denilirdi.

HAZİNE-İ ÂMİRE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tar: Para işlerini yönetmek üzere kurulmuş olan müesseselerden birinin adı. Osmanlı Devleti'nin kuruluş devrelerinde para işleri "Beytülmal" denilen ve "Defterdar" adı verilen bir memurun idaresinde iken, sonraları teşkil olunan yeni idarelere göre çeşitli adlar verilmiştir. Hazine-i âmire, devlet kasası yerinde de kullanılırdı.

HAZİNE-İ DEVLET (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Devlet hazinesi. Maliye idaresi.

HAZİNE-İ EMİRİYE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Maliye dairesi.

HAZİNE-İ EVRAK (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Evrak hazinesi. Arşiv.

HAZİNE-İ HÂSSA (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Osmanlı İmparatorluğu zamanında devlet bütçesinden padişaha maaş sağlayan ve saraya ait gelirlerin toplandığı malî bir müessese.