HADÎS-İ MEVZU' (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Başkası tarafından söylendiği hâlde Peygamberimize (A.S.M.) isnad edilen hadis. Muan'an veya senedlerle tesbit edilmemiş hadistir. Manası yanlış demek değildir.

HADÎS-İ MUALLAK (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Senedinin yalnız ibtidasından bir veya birkaç ravisi hazf edilmiş olan hadistir. Meselâ: Bir zat kendi şeyhini ve şeyhinin şeyhini zikr etmeksizin onların fevkindeki râvilerden itibaren senedi zikr etse ta'likte bulunmuş olur. (Ist. Fık.K.)

HADÎS-İ MÜRSEL (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Peygamberimiz'den (A.S.M.) işitildiği bildirilen hadis-i şerif.

HADÎS-İ MÜTEVATİR (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kizb üzerine ittifakları aklen tecviz olunmayan cemaatlerin birbirinden ve ilk cemaatin de bizzat Hazret-i Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâmdan rivâyet ettiği Hadis-i şeriftir. (İlm-i yakîni ifade eder. "Bu hadis-i şerif Peygamber'den (A.S.M.) sâdır olmuş mu?" demeğe imkân kalmaz).

HADÎS-İ SAHÎH (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hakkında şüphe edilemiyen ve doğru senetlere ve râvilere isnad edilerek müsbet olarak kat'i bilinen hadis-i nebevidir.

HADÎS-İ ŞEYHEYN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
En muteber ve büyük hadis âlimlerinden İmam-ı Buharî ve İmam-ı Müslim'den rivayet edilen hadis-i şerif.

HÂDİS-ÜS SİNN (Ünlem)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yaşı taze. Genç delikanlı.

HÂDİSAT (Ünlem)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hâdise. C.) Yeni olan şeyler. Hâdiseler.

HÂDİSE (Ünlem)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(C.: Hâdisat, Havadis) Vâkıa, olay. Yeni bir şey, ilk defa olan. Haber.

HÂDİŞE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Derisi parçalandığı halde kan çıkmayan yara.

HÂDÎ

HADÎS-İ MEVZU' (Özel isim)

HADÎS-İ MUALLAK (Özel isim)

HADÎS-İ MÜRSEL (Özel isim)

HADÎS-İ MÜTEVATİR (Özel isim)

HADÎS-İ SAHÎH (Özel isim)

HADÎS-İ ŞEYHEYN (Özel isim)

HÂDİS-ÜS SİNN (Ünlem)

HÂDİSAT (Ünlem)

HÂDİSE (Ünlem)

HÂDİŞE (İsim)