HADÎS (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Her söylenişinde yeni haber gibi dinlenmeğe lâyık. Peygamberimizin (A.S.M.) sözü, emri ve hareketi. Sünnet-i Nebeviyye. Hadisten bahseden ilim. (Bak: Tevâtür)

HÂDİS (Ünlem)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yeni. Sonradan olan şey. Değişen. Hudus eden.

HADÎS-İ Bİ-L MA'NA (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kelâm itibarı ile değil de mânaca doğru olan hadis.

HADÎS-İ KUDSÎ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Mânası Peygamberimiz'e (A.S.M.) vahy veya ilham edilen, kelimesi kendisinden sudur eden kudsî kelâm.

HADÎS-İ MEŞHUR (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Bak: Meşhur)

HADÎS-İ MEVZU' (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Başkası tarafından söylendiği hâlde Peygamberimize (A.S.M.) isnad edilen hadis. Muan'an veya senedlerle tesbit edilmemiş hadistir. Manası yanlış demek değildir.

HADÎS-İ MUALLAK (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Senedinin yalnız ibtidasından bir veya birkaç ravisi hazf edilmiş olan hadistir. Meselâ: Bir zat kendi şeyhini ve şeyhinin şeyhini zikr etmeksizin onların fevkindeki râvilerden itibaren senedi zikr etse ta'likte bulunmuş olur. (Ist. Fık.K.)

HADÎS-İ MÜRSEL (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Peygamberimiz'den (A.S.M.) işitildiği bildirilen hadis-i şerif.

HADÎS-İ MÜTEVATİR (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kizb üzerine ittifakları aklen tecviz olunmayan cemaatlerin birbirinden ve ilk cemaatin de bizzat Hazret-i Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâmdan rivâyet ettiği Hadis-i şeriftir. (İlm-i yakîni ifade eder. "Bu hadis-i şerif Peygamber'den (A.S.M.) sâdır olmuş mu?" demeğe imkân kalmaz).

HADÎS-İ SAHÎH (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hakkında şüphe edilemiyen ve doğru senetlere ve râvilere isnad edilerek müsbet olarak kat'i bilinen hadis-i nebevidir.