"KÂR
" Kelimesi için arama sonuçları
KÂR-DANÎ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Uyanıklık, iş bilirlik.
KÂR-DARAN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Kârdar. C.) İşi elinde tutanlar, iş tutanlar.
KÂR-I AKIL (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Aklın kabul edeceği iş. Akıllıca iş.
KÂR-I KADİM (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Eski zaman işi.
KÂR-I REVÂ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İşe yarar, kullanılabilir.
KÂR-NÜMA (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Menfaat gösteren. * Usta çıkacak olan çırakların, ustalıklarını göstermek için yaptıkları örneklik iş.
KÂR-ZÂR (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Kâr ü zâr) f. Kavga, cenk, savaş, harp, muharebe.
KAR-ZARAR HESABI (İsim)
(Ekonomi Sözlüğü) :
İşletmenin dönem sonu kar ve zarar durumunu ortaya koyan, kar veya zararın ortaya çıkışına yol açan gelirleri, giderleri ve kayıpları özetleyen hesap türü. Kar ve gelirler hesabın alacak tarafına, zarar ve giderler ise borç tarafına kaydedilir.
KÂR-ZARAR HESABI (İsim)
(Ekonomi Sözlüğü) :
Kâr- zarar hesabı, bir işletmede dönem sonu kâr- zarar durumunu ortaya koyan, gelir ve giderleri özetleyen hesap türüdür.
KÂR-ZÂRGÂH (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Savaş meydanı. Harp alanı. Muharebe sahası.