"

KARİ

" Kelimesi için arama sonuçları
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KARİ' (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Ulu kişi, seyyid.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KARİA (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(A, uzun okunur) Ansızın gelen belâ. Kıyâmet. * Belâ ve musibetten hıfz-ı İlâhiye dâir okunan dua ve âyetler. * Peygamberimiz'in (A.S.M.) düşman üzerine saldığı asker grubu. * Pek şiddetli rüzgâr.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KARİA SURESİ (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kur'an-ı Kerim' in 101. Suresidir ve Mekkîdir.
İslami Terimler Sözlüğü

KÂRİA SÛRESİ (İsim)

(İslami Terimler Sözlüğü) :
Kur'ân-ı kerîmin yüz birinci sûresi.Kâria sûresi, Mekke'de nâzil oldu (indi). On bir âyet-i kerîmedir. Kâria'dan yâni kıyâmetgününden haber verdiği için, Sûret-ül-Kâria denilmiştir. Sûrede; Kıyâmetin kopması sırasındameydana gelecek olaylardan ve insanın âkibetinden bahs edilmektedir . (Muhammed binHamza, İbn-i Abbas)Allahü teâlâ Kâria sûresinde meâlen buyurdu ki:(Kıyâmet günü) Kimin tartılan (iyi) ameli ağır gelirse, işte o, hoşnûd edici bir yaşayışiçinde olur. (Âyet: 6-7)Kim Kâria sûresini okursa, Allahü teâlâ kıyâmet günü onun mîzânını (sevâb terâzisini)ağır getirir. (Hadîs-i şerîf-Kâdı Beydâvî Tefsîri)
İslami Terimler Sözlüğü

KÂRİA SÛRESİ

(İslami Terimler Sözlüğü) :
Kur'ân-ı kerîmin yüz birinci sûresi. Kâria sûresi, Mekke'de nâzil oldu (indi). On bir âyet-i kerîmedir. Kâria'dan yâni kıyâmet gününden haber verdiği için, Sûret-ül-Kâria denilmiştir. Sûrede; Kıyâmetin kopması sırasında meydana gelecek olaylardan ve insanın âkibetinden bahs edilmektedir. (Muhammed bin Hamza, İbn-i Abbas) Allahü teâlâ Kâria sûresinde meâlen buyurdu ki: (Kıyâmet günü) Kimin tartılan (iyi) ameli ağır gelirse, işte o, hoşnûd edici bir yaşayış içinde olur. (Âyet: 6-7) Kim Kâria sûresini okursa, Allahü teâlâ kıyâmet günü onun mîzânını (sevâb terâzisini) ağır getirir. (Hadîs-i şerîf-Kâdı Beydâvî Tefsîri)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KARİAT (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Karie. C.) Okuyan kadınlar. Kıraat eden kadınlar.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KARİB (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Çok yakın. Yerce ve mekânca uzak olmayan. * Yakın hısım.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KARİB (KAREB) (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(C.: Kavarib-Ekrub) Gemi sandalı.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KARİB-ÜL AHD (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yakın zamanda.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KÂRİBAN (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Kervan.