KARAHUMMA (Özel isim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
b.is. Ağız yoluyla bulaşan ve üç hafta süren, ateşli, ağır bir ince bağırsak hastalığı, tifo.

KARAKALPAKLAR (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
ö.is. Orta Asya'da yaşayan Türk boyu.

KARAKOL (Özel isim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. 1. Güvenliği sağlamak için hükümetçe dolaştırılan silahlı güç. 2. Güvenliği sağlamak için belli noktalara yerleştirilmiş silahlı kuvvetlerin oturduğu yer.

KARAKTER (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. 1. Ayırt edici özellik. 2. Üstün manevî özellik: Karakterli çocuktur. 3. Edebi bir eserde duygu, tutku ve düşünceleri açısından ele alınan kişi, tip.

KARAKTERİSTİK (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. Ayırıcı nitelik.

KARAKTERSİZ (Özel isim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. Ahlakı bozuk olan.

KARAKUCAK (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. Tarihi çok eskilere giden bir Türk güreşi.

KARAKUŞÎ (Özel isim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. Kanuna, kurala, mantık ölçülerine dayanmayan.

KARALAMAK (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
f. 1. Kalem veya boya ile bir yeri kirletmek: Duvarları kim karaladı. 2. Üzerini çizerek bir yazıyı geçersiz kılmak: Şu satırı karalıyorum. 3. mec. Leke sürmek: Basarınızı karalıyorlar. 4. Bir yazının taslağını hazırlamak: Gazete için bir şeyler karaladım.

KARALTI (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. Uzaklık veya karanlık sebebiyle kim veya ne olduğu seçilemeyen belli belirsiz karamsı şekil.