KAZİYE-İ İHTİMALİYYE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Man: Bir şeyin olması veya olmaması mümkün olmak ihtimâli üzerine bina olunan kaziyye.

KAZİYE-İ KÜLLİYE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Man: Hüküm mevzuunun cemi efradına şâmil olan kaziyye. "İnsanların cümlesi nâtıktır" gibi.

KAZİYE-İ MA'DULE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Man: Selb, ya mevzuundan ya mahmülünden ikisinden cüz' olan, yâni kendinde hem isbat ve hem de nefiy kaziyyelerdir. "Nefs-i nâtıka gayr-i mürekkebdir" gibi.

KAZİYE-İ MAHKÛMUN BİHÂ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Bak: Kaziye-i muhkeme)

KAZİYE-İ MAHSUSA (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Man: Mevzuu yalnız bir fertten ibaret olup da hüküm onun üzerine olan kaziyyedir. Buna Kaziye-i şahsiyye dahi denir. "İstanbul en büyük şehirlerin birincisidir" gibi.

KAZİYE-İ MAKBULE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kabule mazhar olmuş hüküm ve iddia. İtimad edilir zâtların söyledikleri ve bu itimada binâen kabul edilen kaziyye.

KAZİYE-İ MEŞHURE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Man: Herkesce sâbit olduğu hasebiyle hükmolunan kaziyye.

KAZİYE-İ MEVHUME (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Man: Mâkul işler üzerine kuvve-i vâhimenin hükmeylediği kâzib kaziyyedir.

KAZİYE-İ MUHAYYELE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Man: Kizb olduğu mâlum iken nefsin ya münbasit ya münkabız olduğu kaziyye. Hayali olan hüküm.

KAZİYE-İ MUHKEME (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tam, sağlam hüküm. Temyizin tasdikinden geçmiş, değişmez hâle gelmiş mahkeme kararı ki, böyle bir karara mazhar olan herhangi birşey hakkında tekrar dava açılamaz; dâva mevzuu yapılamaz. Aksi takdirde kanun namına kanunsuzluk yapılmış olur. Buna "Kaziye-i mahkumun bihâ" da denir. (Bak: Muhkem kaziyye)

KAZIYE

KAZİYE-İ İHTİMALİYYE (İsim)

KAZİYE-İ KÜLLİYE (İsim)

KAZİYE-İ MA'DULE (İsim)

KAZİYE-İ MAHKÛMUN BİHÂ (İsim)

KAZİYE-İ MAHSUSA (İsim)

KAZİYE-İ MAKBULE (İsim)

KAZİYE-İ MEŞHURE (İsim)

KAZİYE-İ MEVHUME (Özel isim)

KAZİYE-İ MUHAYYELE (İsim)

KAZİYE-İ MUHKEME (Özel isim)