"

KAZIYE

" Kelimesi için arama sonuçları
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KAZİYE-İ SÂLİBE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Man: Mevzuun mahmulünden selbiyle hükmolunan, yâni; bir şeye nefi ile hükmeyleyen kaziyye'dir. "Kamerin ziyası kendinden değildir" gibi.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KAZİYE-İ ŞARTİYYE (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Man: İki cümleden ibâret, fakat bunlardan birinde olan hüküm diğerinde gösterilen şarta mütevakkıf olan, yâni; aralarında mülâzemet ve irtibat bulunan kaziyedir.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KAZİYE-İ ŞARTİYYE-İ MÜNFASILA (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Man: Mahmulü birden fazla olmakla bu mahmulllerin biri elbette mevzua isnad olunmak lâzım geldiğine hükmolunan kaziyyedir. (Adet ya tektir, ya çifttir) gibi.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KAZİYE-İ ŞARTİYYE-İ MUTTASILA (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Man: Mevzu ile mahmulü birer cümle olmakla, birinde bir şeyin üzerine olunan hüküm, diğerinde gösterilen şarta mütevakkıf olan kaziyyedir. (Eğer bir cisim ağır ise, bir yere yerleştirilmedikçe düşer gibi.)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KAZİYE-İ TAKLİDİYYE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Man: Mücerred. Başkasından duymakla hükmolunan kaziyye.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KAZİYE-İ YAKÎNİYYE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Man: Yakîni ifade eden kaziyyeye denir. Ya bedihiyye veya nazariyye olur.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KAZİYE-İ ZANNİYE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Man: Karineler ve emârelerden alınmış olan kaziyyeye denir ki; akıl galip zan ile hüküm eylerse de, onun nakzını dahi tecviz eder, bu cihetle zanniyatın cümlesi nazaridir.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KAZİYE-İ ZARURİYYE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Man: Tasdikat-ı akliyyeden olmakla zıddı mümkün olamıyacak surette kat'i olan bir nevi kaziyyedir.