"

KÂR

" Kelimesi için arama sonuçları
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KARMELE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yapraksız küçük ağaç.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KARMEŞE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Cem'etmek, toplamak.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KARN (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Zaman, devre. * Bir insanın ortalama ömrü olan altmış sene. * Yüz yıllık zaman. Asır. * Boynuz. Hayvanda başın boynuz yerleri, boynuz yerinden sarkan saç.(Karn, iki mânaya gelir. Birisi, zamandan bir müddete mukterin olan ümmet, bir zaman ahalisi olan hey'et-i içtimaiye ki, "hayrul kuruni karni" hadis-i şerifi bu mânayadır. Bunda sivrilmek veya mukarenet etmek manası vardır. Bu mukarenet veya efradın yekdiğerine mukareneti veya bir peygamber, bir âlim, bir reis gibi büyük bir şahsiyete mukareneti mülâhaza olunur.Diğeri de müddet-i zamanın kendisine denir ki, asır gibi ekseriyetle yüz sene takdir edilmiştir.) (E.T.)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KARN-I EVVEL (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hicretin birinci asrı.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KARN-I ZABY (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Geyiğin başındaki çatal boynuz.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KARNABİT (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Karnıbahar.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KÂRNAME (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Usta çıkacak kişilerin ustalıklarını göstermek için yaptıkları iş örneği.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KÂRNEDAŞTE (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. İş bilmez, acemi, işten anlamaz.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KARNESA (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Doğan kuşunun, avının ardına düşmesi.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KARNEYN (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İki boynuz.