KARAH (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(C.: Akriha) Bina ve ağaç olmayan arazi.

KARAİB (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Karib. C.) Yakınlar, hısımlar. Akraba.

KARAİN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Karine. C.) Karineler, ip uçları.

KARAKTER (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
yun. Huy. Mizac. Seciye. Bir şeyi benzerlerinden ayırdetmeğe yarayan temel hususiyet.

KARAMİL (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Örülüp ucu sarkıtılan saç bağı.

KARAN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Mekke arzı.

KARANFUL (KARANFÜL) (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yaprağı, çiçeği ve kokusu güzel ve uzun olan budaklı bir nebat. Karanfil.

KARANİTIS (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kişiyi sersem eden dimağ dolgunluğu.

KARANTİNA (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İtl. Bulaşıcı bir hastalığın yaygın olduğu bir ülkeden gelen kişileri, gemileri veya malları geçici olarak tecrit etme şeklinde alınan tedbir. * Hastahanede yatması gereken hastaların kayıt ve kabul işlerinin yapıldığı yer. * Bir bulaşıcı hastalığın yayılmasını önlemek üzere hasta olup olmadığı bilinmeyen insan ve hayvanlarla temasın menedilmesi.

KARAR (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Değişmez hâle gelmek. * Sabit ve sakin olmak. * Ne az ne çok olan tam ölçü. Ölçülülük. * Gitmeyip kalmak. * Oturaklı yer. Sâkin olacak yer. * Anlaşılan ve sabit hâle gelen son karar sözü. * Mahkemece verilen son söz ve neticeye bağlama. * Dolanmak. * Ayakları kısa ve çirkin yüzlü bir cins koyun.

KÂR

KARAH (Özel isim)

KARAİB (Özel isim)

KARAİN (Özel isim)

KARAKTER (İsim)

KARAMİL (Özel isim)

KARAN (Özel isim)

KARANFUL (KARANFÜL) (Özel isim)

KARANİTIS (Özel isim)

KARANTİNA (Özel isim)

KARAR (İsim)